به همت اعضای بسیج جامعه پزشکی انجام شد؛

تشریح مبانی مورد انتظار در تدوین قانون مدیریت بحران ایران در بیست و پنجمین نشست انجمن علمی

اعضای بسیج جامعه پزشکی، گزارش ۱۲ سال اقدامات مستمر در زمینه مدیریت بحران را در بیست و پنجمین نشست انجمن علمی خود ارائه دادند.
نسخه مناسب چاپ

 

به گزارش سازمان بسیج جامعه پزشکی کشور؛ در بیست و پنجمین نشست انجمن علمی مدیریت بحران ایران که روز پنجشنبه ۲۲ تیر ماه در سالن همایش دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد، سخنران اصلی این نشست آقای دکتر جلیل عربخردمند "مبانی مورد انتظار در تدوین قانون مدیریت بحران ایران" را تشریح کردند.

 

در ابتدای نشست، دبیر نشست و رئیس انجمن، آقای دکتر غلامرضا پورحیدری، با تشریح مراحل سهگانه مدیریت ریسک، بر اهمیت اولین مرحله مدیریت ریسک که عبارت است از گماردن فرد، تیم، نهاد و یا سازمان خاصی برای انجام امور مربوط به مدیریت ریسک است، تاکید کردند و بیان داشتند که امروزه بدلیل عدم برخورداری از ساختار فراگیر، توانمند و مقتدر در حوزه مدیریت حوادث و بحرانها، از امکانات و مهارتهای موجود در کشور به خوبی بهرهبرداری نمی‌شود.

 

در ادامه گفته شد؛ به همین دلیل انجمن در فعالیتهای گوناگون خود در ارتقای ساختار و قانون مدیریت بحران کشور، همت گمارده و به این فعالیتها ادامه خواهد داد.

 

این نشست که با سخنرانی آقای دکتر عربخردمند که پانزده سال متمادی پیگیر بهبود ساختار و قوانین مدیریت بحران در کشور بوده‌اند در دستور کار قرار گرفته، در همین راستا بوده است.

 

سپس آقای جلیل عرب‌خردمند سخنرانی خود را آغاز کرد که گزیدهای از بیانات ایشان به شرح زیر است:

الف) مجموعهی فعالیتهای اینجانب در امر مستندسازی تاریخچه قوانین مدیریت بحران در یک قرن گذشته بتدریج در حال انتشار است.

 

۱-کتاب اول، شامل فهرست این قوانین و فعالیتهای مرتبط توسط سازمان بسیج جامعه پزشکی به چاپ رسیده و در اختیار علاقهمندان قرار گرفته است؛ تصویر این کتاب پیوست است.

۲- کتاب دوم به متن قوانین مصوب در ارتباط با مدیریت حوادث و بحرانها پرداخته که در دست چاپ است.

۳- کتاب سوم به تحلیل علل طرح و تصویب این قوانین اختصاص خواهد یافت.

۴- کتاب چهارم به درسآموختههای موجود در خصوص ابعاد مختلف ساختار و قوانین مورد نیاز، خواهد پرداخت.

 

ب) ضرورت تدوین قانون مدیریت بحران کشور بر کسی پوشیده نیست، اما در عمل بدلیل عدم توجه کافی مجموعههای اجرایی و نیز قانونگذار کشور، لوایح و قوانین از جامعیت کافی و قابلیت اجرای لازم برخوردار نبودهاست؛ به علاوه، هم قوانین قبلی منسوخ نشده‌اند و هم قوانین متعدد مغایر با قانون تشکیل سازمان مدیریت بحران کشور به تصویب رسیده و بدیهی است که در چنین شرایطی مدیریت حوادث و بحرانها اعم از کوچک و بزرگ با ضعفها و کاستیها مواجه می‌شود.

 

ج) برای دستیابی به قانون مانع و جامع مدیریت بحران در کشور توجه به چند محور اهمیت ویژه دارد.

۱- بایستی به تعدد حوادث و بحرانها و حجم پیامدهای گوناگون آنها اشراف داشت و بودجهای که مستقیم و غیرمستقیم برای جبران این پیامدها اختصاص یافته است، را احصاء کرد که حجم کلی کار مشخص شود.

۲- به الزامات قوانین بالادستی خصوصاً قانون اساسی توجه نمود و برای تحقق آن تدبیر کرد.

۳- بایستی از تجارب حاصله از سیر قوانین و مقررات در کشور که تجارب بومی و ارزشمندی هستند، بهرهبرداری کرد؛ تجارب حاصل از مدیریت بحران جنگ در طول هشت سال دفاع مقدس از جمله تجارب ارزشمندی است که بهرهگیری از آنها میتواند بسیار مفید واقع شود.

۴- بهرهبرداری از تجارب جامعه جهانی نیز باید مد نظر قرار گیرد.

۵- شاخصهایی برای ارزیابی اجرای قانون باید تعریف شود تا بتوان کارآمدی یک قانون را بررسی کرد.

گفتنی است، انجمن علمی مدیریت بحران ایران، علاوه بر فعالیتهای گوناگون علمی ورسانهای، ضرورت ارتقای قانون مدیریت بحران کشور را با انتشار دو کتاب:

- تابآوری بحران: الزامی ملی به انضمام درآمدی بر ارتقای قانون تشکیل سازمان مدیریت بحران کشور.

- سند ماندگار: گزیدهای از فعالیتهای انجمن علمی مدیریت بحران ایران مورد تاکید قرار داده است.

 

انتهای پیام/

 

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی نوشته شوند و یا غیر مرتبط با موضوع باشند منتشر نخواهند شد.